Aruturus

اعضای خانواده و مدارس وظیفه دارن که کودکان رو درباره سوءاستفاده جنسی و راه های پیشگیری آموزش بدن. همیشه متدها پاسخگو نیست و ممکنه باز هم برای کودکی اتفاقی رخ بده ولی این راه ها احتمالش رو خیلی کم میکنه.

قبل اینکه اتفاقی برای کودک رخ دهد والدین درباره این موضوعات باید با کودک صحبت کنند:

• سنجش میزان دانش کودک درباره موضوع سوءاستفاده و موارد خطرناک. همچنین یکسری موقعیت های خطرناک را می‌توان داخل بازی آورد و با هم درباره اینکه چه کاری در آن موقعیت بهتر است را بررسی کرد.

والدین قوانین امینت را به کودکان یاد دهند:

• خبر دادن اتفاقات مشکوک به والدین و اطلاع دادن شرایط اورژانسی به پلیس در صورت عدم حضور والدین.
• بیرون از خانه همیشه همراه یک دوست باشند و از مسیرهای خطرناک و افراد غریبه دوری‌ کنند.

درباره تهدید شدن یا مورد آزار قرار گرفتن صحبت کنند:

• راه های امن برای فرار کردن را پیدا کنند.
• اگر مورد حمله قرار گرفتند، بر زنده ماندن تمرکز کنند و عوامل شناسایی فرد مهاجم را به خاطر بسپارند.
• بعد از حمله، سریع به والدین، پلیس یا درمانگاه اطلاع دهند.

مدارس و والدین باید به کودکان بعضی قوانین را یاد دهند:

• مانند اینکه چه فعالیت ها بین کودک و فرد بزرگسال در قانون ممنوع است. اینگونه اگر کودک در معرض این موقعیت ها قرار گیرد، سردرگم نمی‌شود و به سرعت به فرد بالامرتبه اطلاع می‌دهد.

بخشی از کتاب sexual assault of children and adolescents فصل ۱۲

سوءاستفاده جنسی کودکان جرمی هست که معمولا افشا نمیشه و یکی از دلایلش ترس کودک درباره بعضی موارد هست.

ترس میتونه توی این زمینه ها باشه:

• کسی حرفهاشون رو باور نکنه
• تنبیه : بسیاری مواقع قربانیان توسط مجرم تهدید میشن که اگه به کسی بگن، مجرم بیشتر اذیت شون میکنه
• توسط خانواده یا اطرافیان طرد یا رها بشن
• مانع ارتباطی

• نافذ بودن بزرگسالان : حرف های یکی از قربانیان؛ "چون افراد بزرگسال برای کودکان مظهر قدرت هستن و کودک توسط فرد بزرگسال وادار شده به انجام کار نادرست، این تفکر که اون کار درست بوده و نباید اعتراض کنه در کودک شکل میگیره."

   

  ---

  بخشی از نوت برداری هام از کتاب sexual assault of children and adolescents بود. اون مورد آخر خیلی آزاردهنده اس چون مجرم از اعتماد کودک به بزرگسالان سوءاستفاده میکنه و به نظرم نسبت به بقیه موارد، بیشتر روی ذهن کودک تاثیر میذاره.

دیروز داشتم ادامه کتاب sexual assault of children and adolescents رو میخوندم و به یه کیس استادی رسیدم.

درباره یه پرستار بچه ۱۷ ساله بود که به یکی از بچه های یه خانواده تجاوز کرده بود. توجهم به ری اکشن پدر و مادر جلب شد که اثرات روانی مثل استرس و احساس گناه و شدت گرفتن رفتارهای اعتیاد آور مثل سیگار کشیدن توشون رخ داد و به همین دلیل با اینکه میخواستن پرستار بچه رو متهم کنن توی دادگاه نتونستن علیهش صحبت کنن و یکی از بچه های بزرگشون اینکارو انجام داد.

داشتم فکر میکردم که شاید بد نباشه قبل بروز اتفاقاتی مثل این، برای والدین آموزش هایی داده بشه که سریعتر از شوک سانحه خارج بشن. اگه‌ یه آمادگی قبلی باشه، کودک سریعتر میتونه از سمت والدین کمک دریافت کنه. 

 (البته شرط این هست که اذیت توسط والدین صورت نگرفته باشه.)

به هرحال توی خانواده، کودک به بزرگ ترهاش نگاه میکنه و اگه ببینه اونا هم حالشون خوب نیست، ازشون اثر میگیره. شاید پیش خودش این فکرو کنه که چون بهشون اطلاع داده که مورد آزار قرار گرفته حالا والدین حالشون خیلی بد شده و احساس گناه کنه.

پس به نظر من در کل اگه والدین خودشون رو آماده کنن (البته ایشالله که برای کسی پیش نیاد) خیلی بهتر میتونن احساسات خودشون رو کنترل کنن تا روی کودک و مواضع قانونی متمرکز بشن.

چند روز پیش مقاله درباره اثرات سوءاستفاده جنسی بر کودکان رو تموم کردم و قرار شد یه سری مطلب دربارش اینجا بنویسم که به درد مردم عادی هم بخوره.

دو مورد رو بررسی می‌کنیم. اول: کودکانی که بیشتر در معرض خطر هستن و دوم: اثراتی که سوءاستفاده روی کودکان میذاره.

☆کودکان در معرض خطر:

1. وقتی کودک بدون یکی از والدین تنی زندگی می‌کند
2. مادر به دلایل مختلف مثل شاغل بودن یا بیماری در دسترس کودک نیست
3. والدین با هم ناسازگارند
4. رابطه کودک با والدین خوب نیست یا توسط آنها آسیب فیزیکی دیده

5. وقتی که کودک ناپدری دارد

   ---

☆نمونه علائم کودک آزاری جنسی:

1. فیزیکی: سردرد، دل درد، مشکلات تغذیه ای و خواب
2. روانی: استرس، افسردگی، احساس گناه
3. اجتماعی: دعوا با هم سن های خود، اهمیت کمتر به درس و کسب نمرات پایین

4. جنسی: بروز حرکات یا گفتن حرف های نامناسب سن توسط کودک

   ---

این علائم وقتی که ناگهان بروز پیدا میکنن معنا پیدا میکنن. مثلا هر مشکل خوابی نشونه سوءاستفاده جنسی نیست ولی به هرحال باید از کودک پرسیده بشه که به چه دلیلی تغییر کرده و حتی پیش مشاور برده بشه. البته ایشالله که تو زندگیتون پیش نیاد.

امروز کل یه مقاله ۵۰ صفحه ای درباره کودکانی که مورد سوءاستفاده جنسی قرار گرفتن رو تموم کردم.

خوندن مسائل تکنیکال یه طرف و خوندن کیس های واقعی یه طرف دیگه... بعضی مثال ها واقعا منو به هم ریخت و اعصابم رو خورد کرد که چقدر بعضی وقتا در حد بچه ها کم کاری میکنیم و اگه رفتارشون یهو عوض شد پیگیر نمیشیم که شاید یه اتفاقی براشون افتاده باشه.

کاور این مقاله یه نقاشی از یکی از بچه های آسیب دیده هست. مقاله هم مال سال ۱۹۸۸ هست. در طول چهار ماه، ۱۲ تا دختر تا سن پیش دبستانی توسط راننده اتوبوس شون مورد سوءاستفاده قرار میگرفتن. اگر اطرافیان بچه ها یکم توجه میکردن که دختراشون چقدر موقع سوار شدن به اتوبوس چقد مضطرب میشن شاید زودتر جلوی این مورد گرفته می‌شد.

بیاین یکم بیشتر حواسمون باشه که بچه ها با کی رفت و آمد دارن و اگه یهو رفتارشون عوض شد، الکی دعواشون نکنیم و ببینیم که مشکل از کجاست... هر چی زودتر بشه جلوی شاخ و برگ گرفتن بعضی اختلالات رو گرفت برای آینده شون بهتره.